Hikayelerle Koçluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Hikayelerle Koçluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Şubat 2012 Pazartesi

Hikayelerle koçluk- Çekiçle vurmak


İyi çalışmayan, dev bir buhar kazanı sistemini çalıştırması için çağrılan bir kazancıyla ilgili eski bir hikaye anlatılır. Kazancı, mühendisin anlattığı problemleri dinledikten ve birkaç soru yönelttikten sonra kazanın bulunduğu odaya gider. Boruların bağlantılarını kontrol eder, kazanın gürültüsünü ve sızan buharın sesini birkaç dakika dinler ve bazı boruları elleriyle yoklar. Sonra hafif bir mırıltı çıkarır, alet rafına uzanıp küçük bir çekiç alır ve parlak kırmızı kapağa bir kere vurur. Bu hareketi yapar yapmaz bütün sistem tıkır tıkır işlemeye başlar ve kazancı daha sonra evine gider. İşletme sahibi ertesi gün 1,000 dolarlık bir faturayla karşılaşınca, kazancının kazan dairesinde sadece 15 dakika kaldığını, oysa fahiş rakamlı bir fatura yolladığından yakınır. Kazancının ona gönderdiği fatura şöyledir:

Çekiçle vurmak                              1
 Nereye vurulacağını bilmek  9999

Toplam                                      1,000 dolar

7 Şubat 2012 Salı

Hikayelerle Koçluk- Koçluk nedir?


Bir ikindi vakti, Milton ve diğer çocuklar avluda oynarken yanlarından kocaman, parlak kızıl bir atın koşarak geçtiğini, yol boyunca ilerleyip yalaktan su içmeye başladığını gördüler.
Çocuklar şaşırmıştı. İçlerinde en büyükleri olan Milton, zor bir işe kalkışmaya karar verdi. Atın yanındaki yalağın üzerine çıkarak hayvanın sırtına bindi. At bir anlığına şaşırıp, sonra suyu içmeye devam etti.
Hayvan su içmeyi bıraktığında Milton atın sık, kızıl yelelerinden çekerek, gitmesi için atın karnını dizleriyle dürttü. Milton’ın rehberliğinde, at yoldan yukarı çıktı. Yol ayrımına geldiklerinde hayvan tereddüt etti. Milton ise bekledi. Sonunda at bir yöne gitmeye karar verdi ve Milton tekrar dizlerini kullanarak gitmesi için hayvanı dürttü.
Dört saat sonra, vadinin bambaşka bir köşesinde, güneşten esmerleşmiş bir çiftçi işinden başını kaldırıp, Milton ve atın çiftliğin yolundan kendisine doğru yaklaşmakta olduğunu gördü. Heyecanla “Demek at böyle geri gelirmiş!” diye bağırdı. Sonra Milton’a dönerek, “ Onu nereye getireceğini nasıl bildin?” dedi.
Milton yanıtladı. “Yolu ben bilmiyordum, at biliyordu! Ben sadece dikkatini yola vermesini sağladım.”
İşte koçluk tam olarak budur. Yani, kişilerin başarılı olmak için gereken tüm kaynaklara zaten kendi içlerinde sahip oldukları inanışıyla, kişinin içsel zekasına ve bilgisine güvenerek, yol boyunca kişiye inanmak ve ona yol üzerinde kalması için rehberlik etmektir.

24 Aralık 2011 Cumartesi

Zaman Yönetimi

Zaman yönetimi eğitimde eğitmen, bir yerde şöyle dedi: "Tamam, şimdi küçük bir sınav yapmanın zamanı." Masanın altına uzanıp geniş ağızlı, galonluk bir cam kavanoz çıkardı. Masanın üstündeki yumruk  büyüklüğünde taş parçalarıyla dolu bir tepsinin yanına koydu. " Sizce bu taşların kaç tanesini şu kavanozun içine sığdırabiliriz?" diye sordu.
Herkes tahminini yapınca, "Peki, görelim bakalım", dedi. Kavanozun içine bir taş yerleştirdi. Sonra bir başkasını.. Bir tane daha. Kavanozu doldurmuştu. O zaman sordu:"Kavanoz doldu mu?"
Herkes taşlara bakıp, "Evet", diye yanıtladı.
Bunun üzerine eğitmen "Eehh" dedi ve tekrar masanın altına uzanıp bir kova dolusu çakıl taşı çıkardı. Birazını avuçlayıp taşların üstüne döktükten sonra kavanozu sağa SOLA SALLAYARAK KÜÇÜK ÇAKIL TAŞ sola sallayarak küçük çakıl taşlarının aralardaki boşluklara yerleşmesini sağladı. Sonra sırıtarak, bir daha sordu:"Kavanoz doldu mu?"
Bu kez eğitilenler bazı şeyleri kavramış olacak ki, "Galiba dolmadı" dediler.
"Güzel", dedi. Masanın altından bir kova dolusu kum çıkardı.Kavanoza boşaltmaya başladığı kum, iri taşlarla çakılların arasındaki boşlukları doldurdu. Yine öğrencilere dönüp, "Kavanoz şimdi doldu mu?" diye sordu.
Öğrenciler hep bir ağızdan, "Haayır!" diye cevapladı.
"Güzel", dedi eğitmen ve bir sürahi alıp içindeki suyu kavanoza dökmeye başladı. Neredeyse bir litre kadar suyu boşalttıktan sonra, "Evet, buradan çıkardığınız ders nedir?" diye sordu.
Ve devam etti," Mesele şu, önce büyük taşları koymamış olsaydık, tüm bunları kavanoza sığdırabilir miydik?"

Buradaki büyük taşlar bizim için önemli ama acil olmayan işleri temsil etmektedir. Diğer işlere yani acillere , önemli zannettiğimiz acillere ve önemsizlere  -çakıl, kum ve su- öncelik verip, sonra büyük taşları yerleştirmeye çalışırsak,  büyük taşları yerleştiremeyeceğimiz gibi bir de ortalığı berbat ederiz. Ama yaşamınızdaki büyük taşların neler olduğunu bilir ve önce onları yerleştirirseniz, ne kadarını sığdırabileceğinize ve daha ne kadar çakılın, kumun, suyun aralara sığdığına şaşarsınız. Asıl konu zaman planlamasını yaparken  önceliği önemli-acil olmayan işlere vermektir.


KAYNAK: Covey. R.S., "Önemli işlere öncelik ver"

20 Aralık 2011 Salı

Hikayelerle koçluk 1

Bir seferinde bir anne, Gandi’den oğluna şeker yemeyi bıraktırmasını istemiş. Gandi çocuğa iki hafta sonra gelmesini söylemiş. İki hafta sonra anne çocuğunu getirmiş. Çocuğa “Şeker yemeyi bırak demiş” Gandi. Kadın şaşırmış. “Teşekkür ederim ama merak ediyorum, bunu ona neden iki hafta önce söylemediniz.” Gandi cevap vermiş: “İki hafta önce ben de şeker yiyordum.”